Upavāṇasutta

Atha kho āyasmā upavāṇo yenāyasmā sāriputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmatā sāriputtena saddhiṁ sammodi.

Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā upavāṇo āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:

“Kiṁ nu kho, āvuso sāriputta, vijjāyantakaro hotī”ti?

“No hidaṁ, āvuso”.

“Kiṁ panāvuso sāriputta, caraṇenantakaro hotī”ti?

“No hidaṁ, āvuso”.

“Kiṁ panāvuso sāriputta, vijjācaraṇenantakaro hotī”ti?

“No hidaṁ, āvuso”.

“Kiṁ panāvuso sāriputta, aññatra vijjācaraṇenantakaro hotī”ti?

“No hidaṁ, āvuso”.

“‘Kiṁ nu kho, āvuso sāriputta, vijjāyantakaro hotī’ti, iti puṭṭho samāno:

‘no hidaṁ, āvuso’ti vadesi.

‘Kiṁ panāvuso sāriputta, caraṇenantakaro hotī’ti, iti puṭṭho samāno:

‘no hidaṁ, āvuso’ti vadesi.

‘Kiṁ panāvuso sāriputta, vijjācaraṇenantakaro hotī’ti, iti puṭṭho samāno:

‘no hidaṁ, āvuso’ti vadesi.

‘Kiṁ panāvuso sāriputta, aññatra vijjācaraṇenantakaro hotī’ti, iti puṭṭho samāno:

‘no hidaṁ, āvuso’ti vadesi.

Yathā kathaṁ panāvuso, antakaro hotī”ti?

“Vijjāya ce, āvuso, antakaro abhavissa, saupādānova samāno antakaro abhavissa.

Caraṇena ce, āvuso, antakaro abhavissa, saupādānova samāno antakaro abhavissa.

Vijjācaraṇena ce, āvuso, antakaro abhavissa, saupādānova samāno antakaro abhavissa.

Aññatra vijjācaraṇena ce, āvuso, antakaro abhavissa, puthujjano antakaro abhavissa.

Puthujjano hi, āvuso, aññatra vijjācaraṇena.

Caraṇavipanno kho, āvuso, yathābhūtaṁ na jānāti na passati.

Caraṇasampanno yathābhūtaṁ jānāti passati.

Yathābhūtaṁ jānaṁ passaṁ antakaro hotī”ti.

Pañcamaṁ.