Pañhabyākaraṇasutta
“Cattārimāni, bhikkhave, pañhabyākaraṇāni.
Katamāni cattāri?
Atthi, bhikkhave, pañho ekaṁsabyākaraṇīyo;
atthi, bhikkhave, pañho vibhajjabyākaraṇīyo;
atthi, bhikkhave, pañho paṭipucchābyākaraṇīyo;
atthi, bhikkhave, pañho ṭhapanīyo.
Imāni kho, bhikkhave, cattāri pañhabyākaraṇānīti.
Ekaṁsavacanaṁ ekaṁ,
vibhajjavacanāparaṁ;
Tatiyaṁ paṭipuccheyya,
catutthaṁ pana ṭhāpaye.
Yo ca tesaṁ tattha tattha,
jānāti anudhammataṁ;
Catupañhassa kusalo,
āhu bhikkhuṁ tathāvidhaṁ.
Durāsado duppasaho,
gambhīro duppadhaṁsiyo;
Atho atthe anatthe ca,
ubhayassa hoti kovido.
Anatthaṁ parivajjeti,
atthaṁ gaṇhāti paṇḍito;
Atthābhisamayā dhīro,
paṇḍitoti pavuccatī”ti.
Dutiyaṁ.