~
“Rāgassa, bhikkhave, pariññāya … parikkhayāya … pahānāya … khayāya … vayāya … virāgāya … nirodhāya … cāgāya … paṭinissaggāya pañca dhammā bhāvetabbā.
Dosassa … mohassa … kodhassa … upanāhassa … makkhassa … paḷāsassa … issāya … macchariyassa … māyāya … sāṭheyyassa … thambhassa … sārambhassa … mānassa … atimānassa … madassa … pamādassa abhiññāya … pariññāya … parikkhayāya … pahānāya … khayāya … vayāya … virāgāya … nirodhāya … cāgāya … paṭinissaggāya pañca dhammā bhāvetabbā.
Katame pañca?
Saddhābalaṁ, vīriyabalaṁ, satibalaṁ, samādhibalaṁ, paññābalaṁ—
pamādassa, bhikkhave, paṭinissaggāya ime pañca dhammā bhāvetabbā”ti.
Rāgapeyyālaṁ niṭṭhitaṁ.
Tassuddānaṁ
Abhiññāya pariññāya parikkhayāya,
Pahānāya khayāya vayena ca;
Virāganirodhā cāgañca,
Paṭinissaggo ime dasāti.
Pañcakanipāto niṭṭhito.
Tatridaṁ vagguddānaṁ
Sekhabalaṁ balañceva,
Pañcaṅgikañca sumanaṁ;
Muṇḍanīvaraṇañca saññañca,
Yodhājīvañca aṭṭhamaṁ;
Theraṁ kakudhaphāsuñca,
Andhakavindadvādasaṁ;
Gilānarājatikaṇḍaṁ,
Saddhammāghātupāsakaṁ;
Araññabrāhmaṇañceva,
Kimilakkosakaṁ tathā;
Dīghācārāvāsikañca,
Duccaritūpasampadanti.
Pañcakanipātapāḷi niṭṭhitā.