Dānapāramī 3

“Punāparaṁ yadā homi,

indapatthe puruttame;

Rājā dhanañcayo nāma,

kusale dasahupāgato.

Kaliṅgaraṭṭhavisayā,

brāhmaṇā upagañchu maṁ;

Āyācuṁ maṁ hatthināgaṁ,

dhaññaṁ maṅgalasammataṁ.

‘Avuṭṭhiko janapado,

dubbhikkho chātako mahā;

Dadāhi pavaraṁ nāgaṁ,

nīlaṁ añjanasavhayaṁ’.

‘Na me yācakamanuppatte,

paṭikkhepo anucchavo;

Mā me bhijji samādānaṁ,

dassāmi vipulaṁ gajaṁ’.

Nāgaṁ gahetvā soṇḍāya,

bhiṅgāre ratanāmaye;

Jalaṁ hatthe ākiritvā,

brāhmaṇānaṁ adaṁ gajaṁ.

Tassa nāge padinnamhi,

amaccā etadabravuṁ;

‘Kiṁ nu tuyhaṁ varaṁ nāgaṁ,

yācakānaṁ padassasi.

Dhaññaṁ maṅgalasampannaṁ,

saṅgāmavijayuttamaṁ;

Tasmiṁ nāge padinnamhi,

kiṁ te rajjaṁ karissati’.

‘Rajjampi me dade sabbaṁ,

sarīraṁ dajjamattano;

Sabbaññutaṁ piyaṁ mayhaṁ,

tasmā nāgaṁ adāsahan’”ti.

Kururājacariyaṁ tatiyaṁ.