Uttareyyadāyakattheraapadāna
“Nagare haṁsavatiyā,
ahosiṁ brāhmaṇo tadā;
Ajjhāyako mantadharo,
tiṇṇaṁ vedāna pāragū.
Purakkhato sasissehi,
jātimā ca susikkhito;
Toyābhisecanatthāya,
nagarā nikkhamiṁ tadā.
Padumuttaro nāma jino,
sabbadhammāna pāragū;
Khīṇāsavasahassehi,
pāvisī nagaraṁ jino.
Sucārurūpaṁ disvāna,
āneñjakāritaṁ viya;
Parivutaṁ arahantehi,
disvā cittaṁ pasādayiṁ.
Sirasmiṁ añjaliṁ katvā,
namassitvāna subbataṁ;
Pasannacitto sumano,
uttarīyamadāsahaṁ.
Ubho hatthehi paggayha,
sāṭakaṁ ukkhipiṁ ahaṁ;
Yāvatā buddhaparisā,
tāva chādesi sāṭako.
Piṇḍacāraṁ carantassa,
mahābhikkhugaṇādino;
Chadaṁ karonto aṭṭhāsi,
hāsayanto mamaṁ tadā.
Gharato nikkhamantassa,
sayambhū aggapuggalo;
Vīthiyaṁva ṭhito satthā,
akā me anumodanaṁ.
Pasannacitto sumano,
yo me adāsi sāṭakaṁ;
Tamahaṁ kittayissāmi,
suṇotha mama bhāsato.
‘Tiṁsakappasahassāni,
devaloke ramissati;
Paññāsakkhattuṁ devindo,
devarajjaṁ karissati.
Devaloke vasantassa,
puññakammasamaṅgino;
Samantā yojanasataṁ,
dussacchannaṁ bhavissati.
Chattiṁsakkhattuṁ rājā ca,
cakkavattī bhavissati;
Padesarajjaṁ vipulaṁ,
gaṇanāto asaṅkhiyaṁ.
Bhave saṁsaramānassa,
puññakammasamaṅgino;
Manasā patthitaṁ sabbaṁ,
nibbattissati tāvade.
Koseyyakambaliyāni,
khomakappāsikāni ca;
Mahagghāni ca dussāni,
paṭilacchatiyaṁ naro.
Manasā patthitaṁ sabbaṁ,
paṭilacchatiyaṁ naro;
Ekadussassa vipākaṁ,
anubhossati sabbadā.
So pacchā pabbajitvāna,
sukkamūlena codito;
Gotamassa bhagavato,
dhammaṁ sacchikarissati’.
Aho me sukataṁ kammaṁ,
sabbaññussa mahesino;
Ekāhaṁ sāṭakaṁ datvā,
pattomhi amataṁ padaṁ.
Maṇḍape rukkhamūle vā,
vasato suññake ghare;
Dhāreti dussachadanaṁ,
samantā byāmato mama.
Aviññattaṁ nivāsemi,
cīvaraṁ paccayañcahaṁ;
Lābhī annassa pānassa,
uttareyyassidaṁ phalaṁ.
Satasahassito kappe,
yaṁ kammamakariṁ tadā;
Duggatiṁ nābhijānāmi,
vatthadānassidaṁ phalaṁ.
Paṭisambhidā catasso,
…pe…
kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.
Itthaṁ sudaṁ āyasmā uttareyyadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.
Uttareyyadāyakattherassāpadānaṁ aṭṭhamaṁ.
