Sūcilomasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā gayāyaṁ viharati ṭaṅkitamañce sūcilomassa yakkhassa bhavane.

Tena kho pana samayena kharo ca yakkho sūcilomo ca yakkho bhagavato avidūre atikkamanti.

Atha kho kharo yakkho sūcilomaṁ yakkhaṁ etadavoca:

“eso samaṇo”ti.

“Neso samaṇo, samaṇako eso.

Yāva jānāmi yadi vā so samaṇo yadi vā pana so samaṇako”ti.

Atha kho sūcilomo yakkho yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavato kāyaṁ upanāmesi.

Atha kho bhagavā kāyaṁ apanāmesi.

Atha kho sūcilomo yakkho bhagavantaṁ etadavoca:

“bhāyasi maṁ, samaṇā”ti?

“Na khvāhaṁ taṁ, āvuso, bhāyāmi;

api ca te samphasso pāpako”ti.

“Pañhaṁ taṁ, samaṇa, pucchissāmi.

Sace me na byākarissasi, cittaṁ vā te khipissāmi, hadayaṁ vā te phālessāmi, pādesu vā gahetvā pāragaṅgāya khipissāmī”ti.

“Na khvāhaṁ taṁ, āvuso, passāmi sadevake loke samārake sabrahmake sassamaṇabrāhmaṇiyā pajāya sadevamanussāya, yo me cittaṁ vā khipeyya hadayaṁ vā phāleyya pādesu vā gahetvā pāragaṅgāya khipeyya;

api ca tvaṁ, āvuso, puccha yadā kaṅkhasī”ti. (…)

“Rāgo ca doso ca kutonidānā,

Aratī ratī lomahaṁso kutojā;

Kuto samuṭṭhāya manovitakkā,

Kumārakā dhaṅkamivossajantī”ti.

“Rāgo ca doso ca itonidānā,

Aratī ratī lomahaṁso itojā;

Ito samuṭṭhāya manovitakkā,

Kumārakā dhaṅkamivossajanti.

Snehajā attasambhūtā,

nigrodhasseva khandhajā;

Puthū visattā kāmesu,

māluvāva vitatā vane.

Ye naṁ pajānanti yatonidānaṁ,

Te naṁ vinodenti suṇohi yakkha;

Te duttaraṁ oghamimaṁ taranti,

Atiṇṇapubbaṁ apunabbhavāyā”ti.