Kummasutta

Sāvatthiyaṁ viharati.

“Dāruṇo, bhikkhave, lābhasakkārasiloko …pe… adhigamāya.

Bhūtapubbaṁ, bhikkhave, aññatarasmiṁ udakarahade mahākummakulaṁ ciranivāsi ahosi.

Atha kho, bhikkhave, aññataro kummo aññataraṁ kummaṁ etadavoca:

‘mā kho tvaṁ, tāta kumma, etaṁ padesaṁ agamāsī’ti.

Agamāsi kho, bhikkhave, so kummo taṁ padesaṁ.

Tamenaṁ luddo papatāya vijjhi.

Atha kho, bhikkhave, so kummo yena so kummo tenupasaṅkami.

Addasā kho, bhikkhave, so kummo taṁ kummaṁ dūratova āgacchantaṁ.

Disvāna taṁ kummaṁ etadavoca:

‘kacci tvaṁ, tāta kumma, na taṁ padesaṁ agamāsī’ti?

‘Agamāsiṁ khvāhaṁ, tāta kumma, taṁ padesan’ti.

‘Kacci panāsi, tāta kumma, akkhato anupahato’ti?

‘Akkhato khomhi, tāta kumma, anupahato, atthi ca me idaṁ suttakaṁ piṭṭhito piṭṭhito anubandhan’ti.

‘Tagghasi, tāta kumma, khato, taggha upahato.

Etena hi te, tāta kumma, suttakena pitaro ca pitāmahā ca anayaṁ āpannā byasanaṁ āpannā.

Gaccha dāni tvaṁ, tāta kumma, na dāni tvaṁ amhākan’ti.

Luddoti kho, bhikkhave, mārassetaṁ pāpimato adhivacanaṁ.

Papatāti kho, bhikkhave, lābhasakkārasilokassetaṁ adhivacanaṁ.

Suttakanti kho, bhikkhave, nandīrāgassetaṁ adhivacanaṁ.

Yo hi koci, bhikkhave, bhikkhu uppannaṁ lābhasakkārasilokaṁ assādeti nikāmeti—

ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu giddho papatāya anayaṁ āpanno byasanaṁ āpanno yathākāmakaraṇīyo pāpimato.

Evaṁ dāruṇo kho, bhikkhave, lābhasakkārasiloko …pe…

evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabban”ti.

Tatiyaṁ.