Khandhasutta

Sāvatthiyaṁ viharati.

“Taṁ kiṁ maññasi, rāhula,

rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?

“Aniccaṁ, bhante” …

“vedanā …pe…

saññā …

saṅkhārā …

viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?

“Aniccaṁ, bhante” …

“evaṁ passaṁ, rāhula, sutavā ariyasāvako rūpasmimpi nibbindati …pe… vedanāyapi nibbindati … saññāyapi nibbindati … saṅkhāresupi nibbindati … viññāṇasmimpi nibbindati;

nibbindaṁ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ hoti.

‘Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānātī”ti.

Dasamaṁ.

Paṭhamo vaggo.

Tassuddānaṁ

Cakkhu rūpañca viññāṇaṁ,

samphasso vedanāya ca;

Saññā sañcetanā taṇhā,

dhātu khandhena te dasāti.