Pāpasāmaṇerīsutta

“Idhāhaṁ, āvuso, gijjhakūṭā pabbatā orohanto addasaṁ sāmaṇeriṁ vehāsaṁ gacchantiṁ.

Tassā saṅghāṭipi ādittā sampajjalitā sajotibhūtā, pattopi āditto sampajjalito sajotibhūto, kāyabandhanampi ādittaṁ sampajjalitaṁ sajotibhūtaṁ, kāyopi āditto sampajjalito sajotibhūto.

Sā sudaṁ aṭṭassaraṁ karoti.

Tassa mayhaṁ, āvuso, etadahosi:

‘acchariyaṁ vata bho, abbhutaṁ vata bho.

Evarūpopi nāma satto bhavissati.

Evarūpopi nāma yakkho bhavissati.

Evarūpopi nāma attabhāvapaṭilābho bhavissatī’”ti.

Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

“cakkhubhūtā vata, bhikkhave, sāvakā viharanti;

ñāṇabhūtā vata, bhikkhave, sāvakā viharanti, yatra hi nāma sāvako evarūpaṁ ñassati vā dakkhati vā sakkhiṁ vā karissati.

Pubbeva me sā, bhikkhave, sāmaṇerī diṭṭhā ahosi.

Api cāhaṁ na byākāsiṁ.

Ahañcetaṁ byākareyyaṁ, pare ca me na saddaheyyuṁ.

Ye me na saddaheyyuṁ, tesaṁ taṁ assa dīgharattaṁ ahitāya dukkhāya.

Esā, bhikkhave, sāmaṇerī kassapassa sammāsambuddhassa pāvacane pāpasāmaṇerī ahosi.

Sā tassa kammassa vipākena bahūni vassāni bahūni vassasatāni bahūni vassasahassāni bahūni vassasatasahassāni niraye paccitvā tasseva kammassa vipākāvasesena evarūpaṁ attabhāvapaṭilābhaṁ paṭisaṁvedayatī”ti.

Ekādasamaṁ.

Dutiyo vaggo.

Tassuddānaṁ

Kūpe nimuggo hi so pāradāriko,

Gūthakhādi ahu duṭṭhabrāhmaṇo;

Nicchavitthi aticārinī ahu,

Maṅgulitthi ahu ikkhaṇitthikā;

Okilini sapattaṅgārokiri,

Sīsacchinno ahu coraghātako.

Bhikkhu bhikkhunī sikkhamānā,

Sāmaṇero atha sāmaṇerikā;

Kassapassa vinayasmiṁ pabbajjaṁ,

Pāpakammaṁ kariṁsu tāvadeti.

Lakkhaṇasaṁyuttaṁ samattaṁ.