Dutiyasiṅgālasutta

Sāvatthiyaṁ viharati.

“Assuttha no tumhe, bhikkhave, rattiyā paccūsasamayaṁ jarasiṅgālassa vassamānassā”ti?

“Evaṁ, bhante”.

“Siyā kho, bhikkhave, tasmiṁ jarasiṅgāle yā kāci kataññutā kataveditā, na tveva idhekacce sakyaputtiyapaṭiññe siyā yā kāci kataññutā kataveditā.

Tasmātiha, bhikkhave, evaṁ sikkhitabbaṁ:

‘kataññuno bhavissāma katavedino;

na ca no amhesu appakampi kataṁ nassissatī’ti.

Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabban”ti.

Dvādasamaṁ.

Opammavaggo paṭhamo.

Tassuddānaṁ

Kūṭaṁ nakhasikhaṁ kulaṁ,

okkhā satti dhanuggaho;

Āṇi kaliṅgaro nāgo,

biḷāro dve siṅgālakāti.

Opammasaṁyuttaṁ samattaṁ.