Tatiyasamudayadhammasutta

Ekaṁ samayaṁ āyasmā ca sāriputto āyasmā ca mahākoṭṭhiko bārāṇasiyaṁ viharanti isipatane migadāye …pe…

ekamantaṁ nisinno kho āyasmā mahākoṭṭhiko āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:

“‘vijjā, vijjā’ti, āvuso sāriputta, vuccati.

Katamā nu kho, āvuso, vijjā;

kittāvatā ca vijjāgato hotī”ti?

“Idhāvuso, sutavā ariyasāvako samudayadhammaṁ rūpaṁ ‘samudayadhammaṁ rūpan’ti yathābhūtaṁ pajānāti; vayadhammaṁ rūpaṁ …pe… samudayavayadhammaṁ rūpaṁ ‘samudayavayadhammaṁ rūpan’ti yathābhūtaṁ pajānāti;

samudayadhammaṁ vedanaṁ …pe… samudayavayadhammā vedanā …

samudayadhammaṁ saññaṁ …pe…

samudayadhamme saṅkhāre … vayadhamme saṅkhāre … samudayavayadhamme saṅkhāre ‘samudayavayadhammā saṅkhārā’ti yathābhūtaṁ pajānāti.

Samudayadhammaṁ viññāṇaṁ … vayadhammaṁ viññāṇaṁ … samudayavayadhammaṁ viññāṇaṁ ‘samudayavayadhammaṁ viññāṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti.

Ayaṁ vuccatāvuso, vijjā;

ettāvatā ca vijjāgato hotī”ti.

Tatiyaṁ.