Pātālasutta

“Assutavā, bhikkhave, puthujjano yaṁ vācaṁ bhāsati:

‘atthi mahāsamudde pātālo’ti.

Taṁ kho panetaṁ, bhikkhave, assutavā puthujjano asantaṁ avijjamānaṁ evaṁ vācaṁ bhāsati:

‘atthi mahāsamudde pātālo’ti.

Sārīrikānaṁ kho etaṁ, bhikkhave, dukkhānaṁ vedanānaṁ adhivacanaṁ yadidaṁ ‘pātālo’ti.

Assutavā, bhikkhave, puthujjano sārīrikāya dukkhāya vedanāya phuṭṭho samāno socati kilamati paridevati urattāḷiṁ kandati sammohaṁ āpajjati.

Ayaṁ vuccati, bhikkhave, ‘assutavā puthujjano pātāle na paccuṭṭhāsi, gādhañca nājjhagā’.

Sutavā ca kho, bhikkhave, ariyasāvako sārīrikāya dukkhāya vedanāya phuṭṭho samāno neva socati, na kilamati, na paridevati, na urattāḷiṁ kandati, na sammohaṁ āpajjati.

Ayaṁ vuccati, bhikkhave, ‘sutavā ariyasāvako pātāle paccuṭṭhāsi, gādhañca ajjhagā’ti.

Yo etā nādhivāseti,

uppannā vedanā dukhā;

Sārīrikā pāṇaharā,

yāhi phuṭṭho pavedhati.

Akkandati parodati,

dubbalo appathāmako;

Na so pātāle paccuṭṭhāsi,

atho gādhampi nājjhagā.

Yo cetā adhivāseti,

uppannā vedanā dukhā;

Sārīrikā pāṇaharā,

yāhi phuṭṭho na vedhati;

Sa ve pātāle paccuṭṭhāsi,

atho gādhampi ajjhagā”ti.

Catutthaṁ.