Pāraṅgamasutta

“Sattime, bhikkhave, bojjhaṅgā bhāvitā bahulīkatā apārā pāraṁ gamanāya saṁvattanti.

Katame satta?

Satisambojjhaṅgo …pe… upekkhāsambojjhaṅgo—

ime kho, bhikkhave, satta bojjhaṅgā bhāvitā bahulīkatā apārā pāraṁ gamanāya saṁvattantīti.

Appakā te manussesu,

ye janā pāragāmino;

Athāyaṁ itarā pajā,

tīramevānudhāvati.

Ye ca kho sammadakkhāte,

dhamme dhammānuvattino;

Te janā pāramessanti,

maccudheyyaṁ suduttaraṁ.

Kaṇhaṁ dhammaṁ vippahāya,

sukkaṁ bhāvetha paṇḍito;

Okā anokamāgamma,

viveke yattha dūramaṁ.

Tatrābhiratimiccheyya,

hitvā kāme akiñcano;

Pariyodapeyya attānaṁ,

cittaklesehi paṇḍito.

Yesaṁ sambodhiyaṅgesu,

sammā cittaṁ subhāvitaṁ;

Ādānappaṭinissagge,

anupādāya ye ratā;

Khīṇāsavā jutimanto,

te loke parinibbutā”ti.

Sattamaṁ.