Nandakalicchavisutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ.

Atha kho nandako licchavimahāmatto yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho nandakaṁ licchavimahāmattaṁ bhagavā etadavoca:

“Catūhi kho, nandaka, dhammehi samannāgato ariyasāvako sotāpanno hoti avinipātadhammo niyato sambodhiparāyaṇo.

Katamehi catūhi?

Idha, nandaka, ariyasāvako buddhe aveccappasādena samannāgato hoti—

itipi so bhagavā …pe… satthā devamanussānaṁ buddho bhagavāti.

Dhamme …pe…

saṅghe …pe…

ariyakantehi sīlehi samannāgato hoti akhaṇḍehi …pe… samādhisaṁvattanikehi.

Imehi kho, nandaka, catūhi dhammehi samannāgato ariyasāvako sotāpanno hoti avinipātadhammo niyato sambodhiparāyaṇo.

Imehi ca pana, nandaka, catūhi dhammehi samannāgato ariyasāvako āyunā saṁyutto hoti dibbenapi mānusenapi;

vaṇṇena saṁyutto hoti dibbenapi mānusenapi;

sukhena saṁyutto hoti dibbenapi mānusenapi;

yasena saṁyutto hoti dibbenapi mānusenapi;

ādhipateyyena saṁyutto hoti dibbenapi mānusenapi.

Taṁ kho panāhaṁ, nandaka, nāññassa samaṇassa vā brāhmaṇassa vā sutvā vadāmi. Api ca yadeva mayā sāmaṁ ñātaṁ sāmaṁ diṭṭhaṁ sāmaṁ viditaṁ, tadevāhaṁ vadāmī”ti.

Evaṁ vutte, aññataro puriso nandakaṁ licchavimahāmattaṁ etadavoca:

“nahānakālo, bhante”ti.

“Alaṁ dāni, bhaṇe, etena bāhirena nahānena.

Alamidaṁ ajjhattaṁ nahānaṁ bhavissati, yadidaṁ—

bhagavati pasādo”ti.

Dasamaṁ.

Saraṇānivaggo tatiyo.

Tassuddānaṁ

Mahānāmena dve vuttā,

godhā ca saraṇā duve;

Duve anāthapiṇḍikā,

duve verabhayena ca;

Licchavī dasamo vutto,

vaggo tena pavuccatīti.