Khomadussasutta

Evaṁ me sutaṁ—

ekaṁ samayaṁ bhagavā sakkesu viharati khomadussaṁ nāmaṁ sakyānaṁ nigamo.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya khomadussaṁ nigamaṁ piṇḍāya pāvisi.

Tena kho pana samayena khomadussakā brāhmaṇagahapatikā sabhāyaṁ sannipatitā honti kenacideva karaṇīyena, devo ca ekamekaṁ phusāyati.

Atha kho bhagavā yena sā sabhā tenupasaṅkami.

Addasaṁsu khomadussakā brāhmaṇagahapatikā bhagavantaṁ dūratova āgacchantaṁ.

Disvāna etadavocuṁ:

“ke ca muṇḍakā samaṇakā, ke ca sabhādhammaṁ jānissantī”ti?

Atha kho bhagavā khomadussake brāhmaṇagahapatike gāthāya ajjhabhāsi:

“Nesā sabhā yattha na santi santo,

Santo na te ye na vadanti dhammaṁ;

Rāgañca dosañca pahāya mohaṁ,

Dhammaṁ vadantā ca bhavanti santo”ti.

Evaṁ vutte, khomadussakā brāhmaṇagahapatikā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

“abhikkantaṁ, bho gotama, abhikkantaṁ, bho gotama.

Seyyathāpi, bho gotama, nikkujjitaṁ vā ukkujjeyya, paṭicchannaṁ vā vivareyya, mūḷhassa vā maggaṁ ācikkheyya, andhakāre vā telapajjotaṁ dhāreyya: ‘cakkhumanto rūpāni dakkhantī’ti; evamevaṁ bhotā gotamena anekapariyāyena dhammo pakāsito.

Ete mayaṁ bhavantaṁ gotamaṁ saraṇaṁ gacchāma dhammañca bhikkhusaṅghañca.

Upāsake no bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupete saraṇaṁ gate”ti.

Upāsakavaggo dutiyo.

Tassuddānaṁ

Kasi udayo devahito,

Aññataramahāsālaṁ;

Mānatthaddhaṁ paccanīkaṁ,

Navakammi kaṭṭhahāraṁ;

Mātuposakaṁ bhikkhako,

Saṅgāravo ca khomadussena dvādasāti.

Brāhmaṇasaṁyuttaṁ samattaṁ.