Jaṭāsutta

Sāvatthinidānaṁ.

Atha kho jaṭābhāradvājo brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.

Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi.

Ekamantaṁ nisinno kho jaṭābhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Antojaṭā bahijaṭā,

Jaṭāya jaṭitā pajā;

Taṁ taṁ gotama pucchāmi,

Ko imaṁ vijaṭaye jaṭan”ti.

“Sīle patiṭṭhāya naro sapañño,

Cittaṁ paññañca bhāvayaṁ;

Ātāpī nipako bhikkhu,

So imaṁ vijaṭaye jaṭaṁ.

Yesaṁ rāgo ca doso ca,

avijjā ca virājitā;

Khīṇāsavā arahanto,

tesaṁ vijaṭitā jaṭā.

Yattha nāmañca rūpañca,

asesaṁ uparujjhati;

Paṭighaṁ rūpasaññā ca,

etthesā chijjate jaṭā”ti.

Evaṁ vutte, jaṭābhāradvājo bhagavantaṁ etadavoca:

“abhikkantaṁ, bho gotama …pe…

aññataro ca panāyasmā bhāradvājo arahataṁ ahosī”ti.