Pañcaṅgasutta
“Pañcaṅgavippahīno, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅgasamannāgato imasmiṁ dhammavinaye ‘kevalī vusitavā uttamapuriso’ti vuccati.
Kathañca, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅgavippahīno hoti?
Idha, bhikkhave, bhikkhuno kāmacchando pahīno hoti, byāpādo pahīno hoti, thinamiddhaṁ pahīnaṁ hoti, uddhaccakukkuccaṁ pahīnaṁ hoti, vicikicchā pahīnā hoti.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅgavippahīno hoti.
Kathañca, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅgasamannāgato hoti?
Idha, bhikkhave, bhikkhu asekhena sīlakkhandhena samannāgato hoti, asekhena samādhikkhandhena samannāgato hoti, asekhena paññākkhandhena samannāgato hoti, asekhena vimuttikkhandhena samannāgato hoti, asekhena vimuttiñāṇadassanakkhandhena samannāgato hoti.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅgasamannāgato hoti.
Pañcaṅgavippahīno kho, bhikkhave, bhikkhu pañcaṅgasamannāgato imasmiṁ dhammavinaye ‘kevalī vusitavā uttamapuriso’ti vuccati.
Kāmacchando ca byāpādo,
thinamiddhañca bhikkhuno;
Uddhaccaṁ vicikicchā ca,
sabbasova na vijjati.
Asekhena ca sīlena,
asekhena samādhinā;
Vimuttiyā ca sampanno,
ñāṇena ca tathāvidho.
Sa ve pañcaṅgasampanno,
pañca aṅge vivajjayaṁ;
Imasmiṁ dhammavinaye,
kevalī iti vuccatī”ti.
Dutiyaṁ.