Hatthakasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

Atha kho hatthako devaputto abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā:

“bhagavato purato ṭhassāmī”ti osīdatimeva saṁsīdatimeva, na sakkoti saṇṭhātuṁ.

Seyyathāpi nāma sappi vā telaṁ vā vālukāya āsittaṁ osīdatimeva saṁsīdatimeva, na saṇṭhāti;

evamevaṁ hatthako devaputto:

“bhagavato purato ṭhassāmī”ti osīdatimeva saṁsīdatimeva, na sakkoti saṇṭhātuṁ.

Atha kho bhagavā hatthakaṁ devaputtaṁ etadavoca:

“oḷārikaṁ, hatthaka, attabhāvaṁ abhinimmināhī”ti.

“Evaṁ, bhante”ti, kho hatthako devaputto bhagavato paṭissutvā oḷārikaṁ attabhāvaṁ abhinimminitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi.

Ekamantaṁ ṭhitaṁ kho hatthakaṁ devaputtaṁ bhagavā etadavoca:

“Ye te, hatthaka, dhammā pubbe manussabhūtassa pavattino ahesuṁ, api nu te te dhammā etarahi pavattino”ti?

“Ye ca me, bhante, dhammā pubbe manussabhūtassa pavattino ahesuṁ, te ca me dhammā etarahi pavattino;

ye ca me, bhante, dhammā pubbe manussabhūtassa nappavattino ahesuṁ, te ca me dhammā etarahi pavattino.

Seyyathāpi, bhante, bhagavā etarahi ākiṇṇo viharati bhikkhūhi bhikkhunīhi upāsakehi upāsikāhi rājūhi rājamahāmattehi titthiyehi titthiyasāvakehi;

evamevaṁ kho ahaṁ, bhante, ākiṇṇo viharāmi devaputtehi.

Dūratopi, bhante, devaputtā āgacchanti hatthakassa devaputtassa santike ‘dhammaṁ sossāmā’ti.

Tiṇṇāhaṁ, bhante, dhammānaṁ atitto appaṭivāno kālaṅkato.

Katamesaṁ tiṇṇaṁ?

Bhagavato ahaṁ, bhante, dassanassa atitto appaṭivāno kālaṅkato;

saddhammasavanassāhaṁ, bhante, atitto appaṭivāno kālaṅkato;

saṅghassāhaṁ, bhante, upaṭṭhānassa atitto appaṭivāno kālaṅkato.

Imesaṁ kho ahaṁ, bhante, tiṇṇaṁ dhammānaṁ atitto appaṭivāno kālaṅkatoti.

Nāhaṁ bhagavato dassanassa,

Tittimajjhagā kudācanaṁ;

Saṅghassa upaṭṭhānassa,

Saddhammasavanassa ca.

Adhisīlaṁ sikkhamāno,

saddhammasavane rato;

Tiṇṇaṁ dhammānaṁ atitto,

hatthako avihaṁ gato”ti.

Pañcamaṁ.