Suppavāsāsutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā koliyesu viharati pajjanikaṁ nāma koliyānaṁ nigamo.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena suppavāsāya koliyadhītuyā nivesanaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi.

Atha kho suppavāsā koliyadhītā bhagavantaṁ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi sampavāresi.

Atha kho suppavāsā koliyadhītā bhagavantaṁ bhuttāviṁ onītapattapāṇiṁ ekamantaṁ nisīdi.

Ekamantaṁ nisinnaṁ kho suppavāsaṁ koliyadhītaraṁ bhagavā etadavoca:

“Bhojanaṁ, suppavāse, dentī ariyasāvikā paṭiggāhakānaṁ cattāri ṭhānāni deti.

Katamāni cattāri?

Āyuṁ deti, vaṇṇaṁ deti, sukhaṁ deti, balaṁ deti.

Āyuṁ kho pana datvā āyussa bhāginī hoti dibbassa vā mānusassa vā.

Vaṇṇaṁ datvā vaṇṇassa bhāginī hoti dibbassa vā mānusassa vā.

Sukhaṁ datvā sukhassa bhāginī hoti dibbassa vā mānusassa vā.

Balaṁ datvā balassa bhāginī hoti dibbassa vā mānusassa vā.

Bhojanaṁ, suppavāse, dentī ariyasāvikā paṭiggāhakānaṁ imāni cattāri ṭhānāni detīti.

Susaṅkhataṁ bhojanaṁ yā dadāti,

Suciṁ paṇītaṁ rasasā upetaṁ;

Sā dakkhiṇā ujjugatesu dinnā,

Caraṇūpapannesu mahaggatesu;

Puññena puññaṁ saṁsandamānā,

Mahapphalā lokavidūna vaṇṇitā.

Etādisaṁ yaññamanussarantā,

Ye vedajātā vicaranti loke;

Vineyya maccheramalaṁ samūlaṁ,

Aninditā saggamupenti ṭhānan”ti.

Sattamaṁ.