Kambojasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosambiyaṁ viharati ghositārāme.

Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:

“Ko nu kho, bhante, hetu ko paccayo, yena mātugāmo neva sabhāyaṁ nisīdati, na kammantaṁ payojeti, na kambojaṁ gacchatī”ti?

“Kodhano, ānanda, mātugāmo;

issukī, ānanda, mātugāmo;

maccharī, ānanda, mātugāmo;

duppañño, ānanda, mātugāmo—

ayaṁ kho, ānanda, hetu ayaṁ paccayo, yena mātugāmo neva sabhāyaṁ nisīdati, na kammantaṁ payojeti, na kambojaṁ gacchatī”ti.

Dasamaṁ.

Apaṇṇakavaggo tatiyo.

Tassuddānaṁ

Padhānaṁ diṭṭhisappurisa,

Vadhukā dve ca honti aggāni;

Kusināraacinteyyā,

Dakkhiṇā ca vaṇijjā kambojanti.