Ārabhatisutta

“Pañcime, bhikkhave, puggalā santo saṁvijjamānā lokasmiṁ.

Katame pañca?

Idha, bhikkhave, ekacco puggalo ārabhati ca vippaṭisārī ca hoti;

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ nappajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti.

Idha pana, bhikkhave, ekacco puggalo ārabhati, na vippaṭisārī hoti;

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ nappajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti.

Idha pana, bhikkhave, ekacco puggalo na ārabhati, vippaṭisārī hoti;

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ nappajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti.

Idha pana, bhikkhave, ekacco puggalo na ārabhati na vippaṭisārī hoti;

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ nappajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti.

Idha pana, bhikkhave, ekacco puggalo na ārabhati na vippaṭisārī hoti;

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ pajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti.

Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ puggalo ārabhati ca vippaṭisārī ca hoti,

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ nappajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti,

so evamassa vacanīyo:

‘āyasmato kho ārambhajā āsavā saṁvijjanti, vippaṭisārajā āsavā pavaḍḍhanti, sādhu vatāyasmā ārambhaje āsave pahāya vippaṭisāraje āsave paṭivinodetvā cittaṁ paññañca bhāvetu;

evamāyasmā amunā pañcamena puggalena samasamo bhavissatī’ti.

Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ puggalo ārabhati na vippaṭisārī hoti,

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ nappajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti,

so evamassa vacanīyo:

‘āyasmato kho ārambhajā āsavā saṁvijjanti, vippaṭisārajā āsavā na pavaḍḍhanti, sādhu vatāyasmā ārambhaje āsave pahāya cittaṁ paññañca bhāvetu;

evamāyasmā amunā pañcamena puggalena samasamo bhavissatī’ti.

Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ puggalo na ārabhati vippaṭisārī hoti,

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ nappajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti,

so evamassa vacanīyo:

‘āyasmato kho ārambhajā āsavā na saṁvijjanti, vippaṭisārajā āsavā pavaḍḍhanti, sādhu vatāyasmā vippaṭisāraje āsave paṭivinodetvā cittaṁ paññañca bhāvetu;

evamāyasmā amunā pañcamena puggalena samasamo bhavissatī’ti.

Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ puggalo na ārabhati na vippaṭisārī hoti,

tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ yathābhūtaṁ nappajānāti yatthassa te uppannā pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti,

so evamassa vacanīyo:

‘āyasmato kho ārambhajā āsavā na saṁvijjanti, vippaṭisārajā āsavā na pavaḍḍhanti, sādhu vatāyasmā cittaṁ paññañca bhāvetu;

evamāyasmā amunā pañcamena puggalena samasamo bhavissatī’ti.

Iti kho, bhikkhave, ime cattāro puggalā amunā pañcamena puggalena evaṁ ovadiyamānā evaṁ anusāsiyamānā anupubbena āsavānaṁ khayaṁ pāpuṇantī”ti.

Dutiyaṁ.