Piṅgiyānīsutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ.

Tena kho pana samayena pañcamattāni licchavisatāni bhagavantaṁ payirupāsanti.

Appekacce licchavī nīlā honti nīlavaṇṇā nīlavatthā nīlālaṅkārā, appekacce licchavī pītā honti pītavaṇṇā pītavatthā pītālaṅkārā, appekacce licchavī lohitakā honti lohitakavaṇṇā lohitakavatthā lohitakālaṅkārā, appekacce licchavī odātā honti odātavaṇṇā odātavatthā odātālaṅkārā.

Tyassudaṁ bhagavā atirocati vaṇṇena ceva yasasā ca.

Atha kho piṅgiyānī brāhmaṇo uṭṭhāyāsanā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā bhagavantaṁ etadavoca:

“paṭibhāti maṁ, bhagavā, paṭibhāti maṁ, sugatā”ti.

“Paṭibhātu taṁ piṅgiyānī”ti bhagavā avoca.

Atha kho piṅgiyānī brāhmaṇo bhagavato sammukhā sāruppāya gāthāya abhitthavi:

“Padmaṁ yathā kokanadaṁ sugandhaṁ,

Pāto siyā phullamavītagandhaṁ;

Aṅgīrasaṁ passa virocamānaṁ,

Tapantamādiccamivantalikkhe”ti.

Atha kho te licchavī pañcahi uttarāsaṅgasatehi piṅgiyāniṁ brāhmaṇaṁ acchādesuṁ.

Atha kho piṅgiyānī brāhmaṇo tehi pañcahi uttarāsaṅgasatehi bhagavantaṁ acchādesi.

Atha kho bhagavā te licchavī etadavoca:

“pañcannaṁ, licchavī, ratanānaṁ pātubhāvo dullabho lokasmiṁ.

Katamesaṁ pañcannaṁ?

Tathāgatassa arahato sammāsambuddhassa pātubhāvo dullabho lokasmiṁ.

Tathāgatappaveditassa dhammavinayassa desetā puggalo dullabho lokasmiṁ.

Tathāgatappaveditassa dhammavinayassa desitassa viññātā puggalo dullabho lokasmiṁ.

Tathāgatappaveditassa dhammavinayassa desitassa viññātā dhammānudhammappaṭipanno puggalo dullabho lokasmiṁ.

Kataññū katavedī puggalo dullabho lokasmiṁ.

Imesaṁ kho, licchavī, pañcannaṁ ratanānaṁ pātubhāvo dullabho lokasmin”ti.

Pañcamaṁ.