Vimokkhasutta

“Aṭṭhime, bhikkhave, vimokkhā.

Katame aṭṭha?

Rūpī rūpāni passati.

Ayaṁ paṭhamo vimokkho.

Ajjhattaṁ arūpasaññī, bahiddhā rūpāni passati.

Ayaṁ dutiyo vimokkho.

Subhanteva adhimutto hoti.

Ayaṁ tatiyo vimokkho.

Sabbaso rūpasaññānaṁ samatikkamā paṭighasaññānaṁ atthaṅgamā nānattasaññānaṁ amanasikārā ‘ananto ākāso’ti ākāsānañcāyatanaṁ upasampajja viharati.

Ayaṁ catuttho vimokkho.

Sabbaso ākāsānañcāyatanaṁ samatikkamma ‘anantaṁ viññāṇan’ti viññāṇañcāyatanaṁ upasampajja viharati.

Ayaṁ pañcamo vimokkho.

Sabbaso viññāṇañcāyatanaṁ samatikkamma ‘natthi kiñcī’ti ākiñcaññāyatanaṁ upasampajja viharati.

Ayaṁ chaṭṭho vimokkho.

Sabbaso ākiñcaññāyatanaṁ samatikkamma nevasaññānāsaññāyatanaṁ upasampajja viharati.

Ayaṁ sattamo vimokkho.

Sabbaso nevasaññānāsaññāyatanaṁ samatikkamma saññāvedayitanirodhaṁ upasampajja viharati.

Ayaṁ aṭṭhamo vimokkho.

Ime kho, bhikkhave, aṭṭha vimokkhā”ti.

Chaṭṭhaṁ.