Parisāsutta
“Aṭṭhimā, bhikkhave, parisā.
Katamā aṭṭha?
Khattiyaparisā, brāhmaṇaparisā, gahapatiparisā, samaṇaparisā, cātumahārājikaparisā, tāvatiṁsaparisā, māraparisā, brahmaparisā.
Abhijānāmi kho panāhaṁ, bhikkhave, anekasataṁ khattiyaparisaṁ upasaṅkamitā.
Tatrapi mayā sannisinnapubbañceva sallapitapubbañca sākacchā ca samāpannapubbā.
Tattha yādisako tesaṁ vaṇṇo hoti tādisako mayhaṁ vaṇṇo hoti, yādisako tesaṁ saro hoti tādisako mayhaṁ saro hoti.
Dhammiyā ca kathāya sandassemi samādapemi samuttejemi sampahaṁsemi.
Bhāsamānañca maṁ na jānanti:
‘ko nu kho ayaṁ bhāsati devo vā manusso vā’ti.
Dhammiyā kathāya sandassetvā samādapetvā samuttejetvā sampahaṁsetvā antaradhāyāmi.
Antarahitañca maṁ na jānanti:
‘ko nu kho ayaṁ antarahito devo vā manusso vā’ti.
Abhijānāmi kho panāhaṁ, bhikkhave, anekasataṁ brāhmaṇaparisaṁ …pe…
gahapatiparisaṁ …
samaṇaparisaṁ …
cātumahārājikaparisaṁ …
tāvatiṁsaparisaṁ …
māraparisaṁ …
brahmaparisaṁ upasaṅkamitā.
Tatrapi mayā sannisinnapubbañceva sallapitapubbañca sākacchā ca samāpannapubbā.
Tattha yādisako tesaṁ vaṇṇo hoti tādisako mayhaṁ vaṇṇo hoti, yādisako tesaṁ saro hoti tādisako mayhaṁ saro hoti.
Dhammiyā ca kathāya sandassemi samādapemi samuttejemi sampahaṁsemi.
Bhāsamānañca maṁ na jānanti:
‘ko nu kho ayaṁ bhāsati devo vā manusso vā’ti.
Dhammiyā kathāya sandassetvā samādapetvā samuttejetvā sampahaṁsetvā antaradhāyāmi.
Antarahitañca maṁ na jānanti:
‘ko nu kho ayaṁ antarahito devo vā manusso vā’ti.
Imā kho, bhikkhave, aṭṭha parisā”ti.
Navamaṁ.
