Paṭhamavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Dveme, bhikkhave, dhammā atapanīyā.

Katame dve?

Idha, bhikkhave, ekacco katakalyāṇo hoti, katakusalo, katabhīruttāṇo, akatapāpo, akataluddo, akatakibbiso.

So ‘kataṁ me kalyāṇan’tipi na tappati, ‘akataṁ me pāpan’tipi na tappati.

Ime kho, bhikkhave, dve dhammā atapanīyā”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Kāyaduccaritaṁ hitvā,

vacīduccaritāni ca;

Manoduccaritaṁ hitvā,

yañcaññaṁ dosasañhitaṁ.

Akatvākusalaṁ kammaṁ,

katvāna kusalaṁ bahuṁ;

Kāyassa bhedā sappañño,

saggaṁ so upapajjatī”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Catutthaṁ.