Dutiyavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Tīṇimāni, bhikkhave, puññakiriyavatthūni.

Katamāni tīṇi?

Dānamayaṁ puññakiriyavatthu, sīlamayaṁ puññakiriyavatthu, bhāvanāmayaṁ puññakiriyavatthu—

imāni kho, bhikkhave, tīṇi puññakiriyavatthūnī”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Puññameva so sikkheyya,

āyataggaṁ sukhudrayaṁ;

Dānañca samacariyañca,

mettacittañca bhāvaye.

Ete dhamme bhāvayitvā,

tayo sukhasamuddaye;

Abyābajjhaṁ sukhaṁ lokaṁ,

paṇḍito upapajjatī”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Paṭhamaṁ.