Upāsakaguṇavagga

“Bhante nāgasena, navime puggalā mantitaṁ guyhaṁ vivaranti na dhārenti.

Katame nava?

Rāgacarito dosacarito mohacarito bhīruko āmisagaruko itthī soṇḍo paṇḍako dārako”ti.

Thero āha—

“tesaṁ ko doso”ti?

“Rāgacarito, bhante nāgasena, rāgavasena mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti, dosacarito, bhante, dosavasena mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti, mūḷho mohavasena mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti, bhīruko bhayavasena mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti, āmisagaruko āmisahetu mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti, itthī paññāya ittaratāya mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti, soṇḍiko surālolatāya mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti, paṇḍako anekaṁsikatāya mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti, dārako capalatāya mantitaṁ guyhaṁ vivarati na dhāreti.

Bhavatīha—

‘Ratto duṭṭho ca mūḷho ca,

bhīru āmisagaruko;

Itthī soṇḍo paṇḍako ca,

navamo bhavati dārako.

Navete puggalā loke,

ittarā calitā calā;

Etehi mantitaṁ guyhaṁ,

khippaṁ bhavati pākaṭan’”ti.

Nava guyhamantavidhaṁsakā puggalā.