Sūcilomasutta

Evaṁ me sutaṁ—

ekaṁ samayaṁ bhagavā gayāyaṁ viharati ṭaṅkitamañce sūcilomassa yakkhassa bhavane.

Tena kho pana samayena kharo ca yakkho sūcilomo ca yakkho bhagavato avidūre atikkamanti.

Atha kho kharo yakkho sūcilomaṁ yakkhaṁ etadavoca:

“eso samaṇo”ti.

“Neso samaṇo, samaṇako eso.

Yāvāhaṁ jānāmi yadi vā so samaṇo, yadi vā so samaṇako”ti.

Atha kho sūcilomo yakkho yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavato kāyaṁ upanāmesi.

Atha kho bhagavā kāyaṁ apanāmesi.

Atha kho sūcilomo yakkho bhagavantaṁ etadavoca:

“bhāyasi maṁ, samaṇā”ti?

“Na khvāhaṁ taṁ, āvuso, bhāyāmi;

api ca te samphasso pāpako”ti.

“Pañhaṁ taṁ, samaṇa, pucchissāmi.

Sace me na byākarissasi, cittaṁ vā te khipissāmi, hadayaṁ vā te phālessāmi, pādesu vā gahetvā pāragaṅgāya khipissāmī”ti.

“Na khvāhaṁ taṁ, āvuso, passāmi sadevake loke samārake sabrahmake sassamaṇabrāhmaṇiyā pajāya sadevamanussāya yo me cittaṁ vā khipeyya hadayaṁ vā phāleyya pādesu vā gahetvā pāragaṅgāya khipeyya.

Api ca tvaṁ, āvuso, puccha yadākaṅkhasī”ti.

Atha kho sūcilomo yakkho bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Rāgo ca doso ca kutonidānā,

Aratī ratī lomahaṁso kutojā;

Kuto samuṭṭhāya manovitakkā,

Kumārakā dhaṅkamivossajanti”.

“Rāgo ca doso ca itonidānā,

Aratī ratī lomahaṁso itojā;

Ito samuṭṭhāya manovitakkā,

Kumārakā dhaṅkamivossajanti.

Snehajā attasambhūtā,

Nigrodhasseva khandhajā;

Puthū visattā kāmesu,

Māluvāva vitatāvane.

Ye naṁ pajānanti yatonidānaṁ,

Te naṁ vinodenti suṇohi yakkha;

Te duttaraṁ oghamimaṁ taranti,

Atiṇṇapubbaṁ apunabbhavāyā”ti.

Sūcilomasuttaṁ pañcamaṁ.