Kusumāsaniyattheraapadāna

“Nagare dhaññavatiyā,

ahosiṁ brāhmaṇo tadā;

Lakkhaṇe itihāse ca,

sanighaṇḍusakeṭubhe.

Padako veyyākaraṇo,

nimittakovido ahaṁ;

Mante ca sisse vācesiṁ,

tiṇṇaṁ vedāna pāragū.

Pañca uppalahatthāni,

piṭṭhiyaṁ ṭhapitāni me;

Āhutiṁ yiṭṭhukāmohaṁ,

pitumātusamāgame.

Tadā vipassī bhagavā,

bhikkhusaṅghapurakkhato;

Obhāsento disā sabbā,

āgacchati narāsabho.

Āsanaṁ paññapetvāna,

nimantetvā mahāmuniṁ;

Santharitvāna taṁ pupphaṁ,

abhinesiṁ sakaṁ gharaṁ.

Yaṁ me atthi sake gehe,

āmisaṁ paccupaṭṭhitaṁ;

Tāhaṁ buddhassa pādāsiṁ,

pasanno sehi pāṇibhi.

Bhuttāviṁ kālamaññāya,

pupphahatthamadāsahaṁ;

Anumoditvāna sabbaññū,

pakkāmi uttarāmukho.

Ekanavutito kappe,

yaṁ pupphamadadiṁ tadā;

Duggatiṁ nābhijānāmi,

pupphadānassidaṁ phalaṁ.

Anantaraṁ ito kappe,

rājāhuṁ varadassano;

Sattaratanasampanno,

cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā kusumāsaniyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kusumāsaniyattherassāpadānaṁ chaṭṭhaṁ.