Piyālaphaladāyakattheraapadāna

“Migaluddo pure āsiṁ,

vipine vicaraṁ tadā;

Addasaṁ virajaṁ buddhaṁ,

sabbadhammāna pāraguṁ.

Piyālaphalamādāya,

buddhaseṭṭhassadāsahaṁ;

Puññakkhettassa vīrassa,

pasanno sehi pāṇibhi.

Ekatiṁse ito kappe,

yaṁ phalaṁ adadiṁ tadā;

Duggatiṁ nābhijānāmi,

phaladānassidaṁ phalaṁ.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ,

…pe…

viharāmi anāsavo.

Svāgataṁ vata me āsi,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā piyālaphaladāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Piyālaphaladāyakattherassāpadānaṁ dasamaṁ.

Kiṅkaṇipupphavaggo paññāsamo.

Tassuddānaṁ

Kiṅkaṇī paṁsukūlañca,

koraṇḍamatha kiṁsukaṁ;

Upaḍḍhadussī ghatado,

udakaṁ thūpakārako.

Naḷakārī ca navamo,

piyālaphaladāyako;

Satamekañca gāthānaṁ,

navakañca taduttari.

Atha vagguddānaṁ

Metteyyavaggo bhaddāli,

sakiṁsammajjakopi ca;

Ekavihārī vibhītakī,

jagatī sālapupphiyo.

Naḷāgāraṁ paṁsukūlaṁ,

kiṅkaṇipupphiyo tathā;

Asīti dve ca gāthāyo,

catuddasasatāni ca.

Metteyyavaggadasakaṁ.

Pañcamasatakaṁ samattaṁ.