Oghataraṇasutta

Evaṁ me sutaṁ—

ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṁ etadavoca:

“kathaṁ nu tvaṁ, mārisa, oghamatarī”ti?

“Appatiṭṭhaṁ khvāhaṁ, āvuso, anāyūhaṁ oghamatarin”ti.

“Yathākathaṁ pana tvaṁ, mārisa, appatiṭṭhaṁ anāyūhaṁ oghamatarī”ti?

“Yadāsvāhaṁ, āvuso, santiṭṭhāmi tadāssu saṁsīdāmi;

yadāsvāhaṁ, āvuso, āyūhāmi tadāssu nibbuyhāmi.

Evaṁ khvāhaṁ, āvuso, appatiṭṭhaṁ anāyūhaṁ oghamatarin”ti.

“Cirassaṁ vata passāmi,

brāhmaṇaṁ parinibbutaṁ;

Appatiṭṭhaṁ anāyūhaṁ,

tiṇṇaṁ loke visattikan”ti.

Idamavoca sā devatā.

Samanuñño satthā ahosi.

Atha kho sā devatā:

“samanuñño me satthā”ti bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyīti.