Eṇijaṅghasutta

“Eṇijaṅghaṁ kisaṁ vīraṁ,

appāhāraṁ alolupaṁ;

Sīhaṁvekacaraṁ nāgaṁ,

kāmesu anapekkhinaṁ;

Upasaṅkamma pucchāma,

kathaṁ dukkhā pamuccatī”ti.

“Pañca kāmaguṇā loke,

manochaṭṭhā paveditā;

Ettha chandaṁ virājetvā,

evaṁ dukkhā pamuccatī”ti.

Sattivaggo tatiyo.

Tassuddānaṁ

Sattiyā phusati ceva,

jaṭā manonivāraṇā;

Arahantena pajjoto,

sarā mahaddhanena ca;

Catucakkena navamaṁ,

eṇijaṅghena te dasāti.