Sāvakasutta

Sāvatthiyaṁ viharati.

Atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā …pe… ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ:

“kīvabahukā nu kho, bhante, kappā abbhatītā atikkantā”ti?

“Bahukā kho, bhikkhave, kappā abbhatītā atikkantā.

Te na sukarā saṅkhātuṁ:

‘ettakā kappā iti vā, ettakāni kappasatāni iti vā, ettakāni kappasahassāni iti vā, ettakāni kappasatasahassāni iti vā’”ti.

“Sakkā pana, bhante, upamaṁ kātun”ti?

“Sakkā, bhikkhave”ti bhagavā avoca.

“Idhassu, bhikkhave, cattāro sāvakā vassasatāyukā vassasatajīvino.

Te divase divase kappasatasahassaṁ kappasatasahassaṁ anussareyyuṁ.

Ananussaritāva, bhikkhave, tehi kappā assu, atha kho te cattāro sāvakā vassasatāyukā vassasatajīvino vassasatassa accayena kālaṁ kareyyuṁ.

Evaṁ bahukā kho, bhikkhave, kappā abbhatītā atikkantā.

Te na sukarā saṅkhātuṁ:

‘ettakā kappā iti vā, ettakāni kappasatāni iti vā, ettakāni kappasahassāni iti vā, ettakāni kappasatasahassāni iti vā’ti.

Taṁ kissa hetu?

Anamataggoyaṁ, bhikkhave, saṁsāro …pe…

alaṁ vimuccitun”ti.

Sattamaṁ.