Khandhasutta
Sāvatthiyaṁ viharati.
“Taṁ kiṁ maññasi, rāhula,
rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante” …
“vedanā …pe…
saññā …
saṅkhārā …
viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante” …
“evaṁ passaṁ, rāhula, sutavā ariyasāvako rūpasmimpi nibbindati …pe… vedanāyapi nibbindati … saññāyapi nibbindati … saṅkhāresupi nibbindati … viññāṇasmimpi nibbindati;
nibbindaṁ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ hoti.
‘Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānātī”ti.
Dasamaṁ.
Paṭhamo vaggo.
Tassuddānaṁ
Cakkhu rūpañca viññāṇaṁ,
samphasso vedanāya ca;
Saññā sañcetanā taṇhā,
dhātu khandhena te dasāti.
