Pariññeyyasutta

Sāvatthinidānaṁ.

Āyasmā rādho yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho āyasmantaṁ rādhaṁ bhagavā etadavoca:

“Pariññeyye ca, rādha, dhamme desessāmi pariññañca pariññātāviṁ puggalañca.

Taṁ suṇāhi, sādhukaṁ manasi karohi; bhāsissāmī”ti.

“Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā rādho bhagavato paccassosi.

Bhagavā etadavoca:

“katame ca, rādha, pariññeyyā dhammā?

Rūpaṁ kho, rādha, pariññeyyo dhammo, vedanā pariññeyyo dhammo, saññā pariññeyyo dhammo, saṅkhārā pariññeyyo dhammo, viññāṇaṁ pariññeyyo dhammo.

Ime vuccanti, rādha, pariññeyyā dhammā.

Katamā ca, rādha, pariññā?

Yo kho, rādha, rāgakkhayo dosakkhayo mohakkhayo—

ayaṁ vuccati, rādha, pariññā.

Katamo ca, rādha, pariññātāvī puggalo?

‘Arahā’tissa vacanīyaṁ.

Yvāyaṁ āyasmā evaṁnāmo evaṅgotto—

ayaṁ vuccati, rādha, pariññātāvī puggalo”ti.

Catutthaṁ.