Khandhasutta

Sāvatthinidānaṁ.

“Rūpaṁ, bhikkhave, aniccaṁ vipariṇāmi aññathābhāvi;

vedanā aniccā vipariṇāmī aññathābhāvī;

saññā …

saṅkhārā aniccā vipariṇāmino aññathābhāvino;

viññāṇaṁ aniccaṁ vipariṇāmi aññathābhāvi.

Yo, bhikkhave, ime dhamme evaṁ saddahati adhimuccati, ayaṁ vuccati saddhānusārī, okkanto sammattaniyāmaṁ, sappurisabhūmiṁ okkanto, vītivatto puthujjanabhūmiṁ;

abhabbo taṁ kammaṁ kātuṁ, yaṁ kammaṁ katvā nirayaṁ vā tiracchānayoniṁ vā pettivisayaṁ vā upapajjeyya;

abhabbo ca tāva kālaṁ kātuṁ yāva na sotāpattiphalaṁ sacchikaroti.

Yassa kho, bhikkhave, ime dhammā evaṁ paññāya mattaso nijjhānaṁ khamanti, ayaṁ vuccati: ‘dhammānusārī, okkanto sammattaniyāmaṁ, sappurisabhūmiṁ okkanto, vītivatto puthujjanabhūmiṁ;

abhabbo taṁ kammaṁ kātuṁ, yaṁ kammaṁ katvā nirayaṁ vā tiracchānayoniṁ vā pettivisayaṁ vā upapajjeyya;

abhabbo ca tāva kālaṁ kātuṁ yāva na sotāpattiphalaṁ sacchikaroti’.

Yo, bhikkhave, ime dhamme evaṁ pajānāti evaṁ passati, ayaṁ vuccati:

‘sotāpanno avinipātadhammo niyato sambodhiparāyano’”ti.

Dasamaṁ.

Cakkhuvaggo paṭhamo.

Tassuddānaṁ

Cakkhu rūpañca viññāṇaṁ,

phasso ca vedanāya ca;

Saññā ca cetanā taṇhā,

dhātu khandhena te dasāti.

Okkantasaṁyuttaṁ samattaṁ.