Upasenaāsīvisasutta

Ekaṁ samayaṁ āyasmā ca sāriputto āyasmā ca upaseno rājagahe viharanti sītavane sappasoṇḍikapabbhāre.

Tena kho pana samayena āyasmato upasenassa kāye āsīviso patito hoti.

Atha kho āyasmā upaseno bhikkhū āmantesi:

“etha me, āvuso, imaṁ kāyaṁ mañcakaṁ āropetvā bahiddhā nīharatha.

Purāyaṁ kāyo idheva vikirati;

seyyathāpi bhusamuṭṭhī”ti.

Evaṁ vutte, āyasmā sāriputto āyasmantaṁ upasenaṁ etadavoca:

“na kho pana mayaṁ passāma āyasmato upasenassa kāyassa vā aññathattaṁ indriyānaṁ vā vipariṇāmaṁ.

Atha ca panāyasmā upaseno evamāha:

‘etha me, āvuso, imaṁ kāyaṁ mañcakaṁ āropetvā bahiddhā nīharatha.

Purāyaṁ kāyo idheva vikirati;

seyyathāpi bhusamuṭṭhī’”ti.

“Yassa nūna, āvuso sāriputta, evamassa:

‘ahaṁ cakkhūti vā mama cakkhūti vā …pe…

ahaṁ jivhāti vā mama jivhāti vā …

ahaṁ manoti vā mama mano’ti vā.

Tassa, āvuso sāriputta, siyā kāyassa vā aññathattaṁ indriyānaṁ vā vipariṇāmo.

Mayhañca kho, āvuso sāriputta, na evaṁ hoti:

‘ahaṁ cakkhūti vā mama cakkhūti vā …pe…

ahaṁ jivhāti vā mama jivhāti vā …pe…

ahaṁ manoti vā mama manoti vā’.

Tassa mayhañca kho, āvuso sāriputta, kiṁ kāyassa vā aññathattaṁ bhavissati, indriyānaṁ vā vipariṇāmo”ti.

Tathā hi panāyasmato upasenassa dīgharattaṁ ahaṅkāramamaṅkāramānānusayo susamūhato.

Tasmā āyasmato upasenassa na evaṁ hoti:

“‘ahaṁ cakkhūti vā mama cakkhūti vā …pe…

ahaṁ jivhāti vā mama jivhāti vā …pe…

ahaṁ manoti vā mama mano’ti vā”ti.

Atha kho te bhikkhū āyasmato upasenassa kāyaṁ mañcakaṁ āropetvā bahiddhā nīhariṁsu.

Atha kho āyasmato upasenassa kāyo tattheva vikiri;

seyyathāpi bhusamuṭṭhīti.

Sattamaṁ.