Viññāṇañcāyatanapañhāsutta

“‘Viññāṇañcāyatanaṁ, viññāṇañcāyatanan’ti vuccati.

Katamaṁ nu kho viññāṇañcāyatananti?

Tassa mayhaṁ, āvuso, etadahosi:

‘idha bhikkhu sabbaso ākāsānañcāyatanaṁ samatikkamma anantaṁ viññāṇanti viññāṇañcāyatanaṁ upasampajja viharati.

Idaṁ vuccati viññāṇañcāyatanan’ti.

So khvāhaṁ, āvuso, sabbaso ākāsānañcāyatanaṁ samatikkamma anantaṁ viññāṇanti viññāṇañcāyatanaṁ upasampajja viharāmi.

Tassa mayhaṁ, āvuso, iminā vihārena viharato ākāsānañcāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti.

Atha kho maṁ, āvuso, bhagavā iddhiyā upasaṅkamitvā etadavoca:

‘moggallāna, moggallāna.

Mā, brāhmaṇa, viññāṇañcāyatanaṁ pamādo, viññāṇañcāyatane cittaṁ saṇṭhapehi, viññāṇañcāyatane cittaṁ ekodiṁ karohi, viññāṇañcāyatane cittaṁ samādahā’ti.

So khvāhaṁ, āvuso, aparena samayena sabbaso ākāsānañcāyatanaṁ samatikkamma anantaṁ viññāṇanti viññāṇañcāyatanaṁ upasampajja vihāsiṁ.

Yañhi taṁ, āvuso, sammā vadamāno vadeyya …pe… mahābhiññataṁ patto”ti.

Chaṭṭhaṁ.