Paṭhamakukkuṭārāmasutta

Evaṁ me sutaṁ—

ekaṁ samayaṁ āyasmā ca ānando āyasmā ca bhaddo pāṭaliputte viharanti kukkuṭārāme.

Atha kho āyasmā bhaddo sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmatā ānandena saddhiṁ sammodi.

Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā bhaddo āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca:

“‘Abrahmacariyaṁ, abrahmacariyan’ti, āvuso ānanda, vuccati.

Katamaṁ nu kho, āvuso, abrahmacariyan”ti?

“Sādhu sādhu, āvuso bhadda.

Bhaddako kho te, āvuso bhadda, ummaṅgo, bhaddakaṁ paṭibhānaṁ, kalyāṇī paripucchā.

Evañhi tvaṁ, āvuso bhadda, pucchasi:

‘abrahmacariyaṁ, abrahmacariyanti, āvuso ānanda, vuccati.

Katamaṁ nu kho, āvuso, abrahmacariyan’”ti?

“Evamāvuso”ti.

“Ayameva kho, āvuso, aṭṭhaṅgiko micchāmaggo abrahmacariyaṁ, seyyathidaṁ—

micchādiṭṭhi …pe… micchāsamādhī”ti.

Aṭṭhamaṁ.