Pāraṅgamasutta

Sāvatthinidānaṁ.

“Aṭṭhime, bhikkhave, dhammā bhāvitā bahulīkatā apārā pāraṁ gamanāya saṁvattanti.

Katame aṭṭha?

Seyyathidaṁ—sammādiṭṭhi …pe… sammāsamādhi.

Ime kho, bhikkhave, aṭṭha dhammā bhāvitā bahulīkatā apārā pāraṁ gamanāya saṁvattantī”ti.

Idamavoca bhagavā.

Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā:

“Appakā te manussesu,

ye janā pāragāmino;

Athāyaṁ itarā pajā,

tīramevānudhāvati.

Ye ca kho sammadakkhāte,

dhamme dhammānuvattino;

Te janā pāramessanti,

maccudheyyaṁ suduttaraṁ.

Kaṇhaṁ dhammaṁ vippahāya,

sukkaṁ bhāvetha paṇḍito;

Okā anokamāgamma,

viveke yattha dūramaṁ.

Tatrābhiratimiccheyya,

hitvā kāme akiñcano;

Pariyodapeyya attānaṁ,

cittaklesehi paṇḍito.

Yesaṁ sambodhiyaṅgesu,

sammā cittaṁ subhāvitaṁ;

Ādānapaṭinissagge,

anupādāya ye ratā;

Khīṇāsavā jutimanto,

te loke parinibbutā”ti.

Catutthaṁ.