Kaṭuviyasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā bārāṇasiyaṁ viharati isipatane migadāye.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya bārāṇasiṁ piṇḍāya pāvisi.

Addasā kho bhagavā goyogapilakkhasmiṁ piṇḍāya caramāno aññataraṁ bhikkhuṁ rittassādaṁ bāhirassādaṁ muṭṭhassatiṁ asampajānaṁ asamāhitaṁ vibbhantacittaṁ pākatindriyaṁ.

Disvā taṁ bhikkhuṁ etadavoca:

“Mā kho tvaṁ, bhikkhu, attānaṁ kaṭuviyamakāsi.

Taṁ vata, bhikkhu, kaṭuviyakataṁ attānaṁ āmagandhena avassutaṁ makkhikā nānupatissanti nānvāssavissantīti, netaṁ ṭhānaṁ vijjatī”ti.

Atha kho so bhikkhu bhagavatā iminā ovādena ovadito saṁvegamāpādi.

Atha kho bhagavā bārāṇasiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto bhikkhū āmantesi:

“Idhāhaṁ, bhikkhave, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya bārāṇasiṁ piṇḍāya pāvisiṁ.

Addasaṁ kho ahaṁ, bhikkhave, goyogapilakkhasmiṁ piṇḍāya caramāno aññataraṁ bhikkhuṁ rittassādaṁ bāhirassādaṁ muṭṭhassatiṁ asampajānaṁ asamāhitaṁ vibbhantacittaṁ pākatindriyaṁ.

Disvā taṁ bhikkhuṁ etadavocaṁ:

‘Mā kho tvaṁ, bhikkhu, attānaṁ kaṭuviyamakāsi.

Taṁ vata bhikkhu kaṭuviyakataṁ attānaṁ āmagandhena avassutaṁ makkhikā nānupatissanti nānvāssavissantīti, netaṁ ṭhānaṁ vijjatī’ti.

Atha kho, bhikkhave, so bhikkhu mayā iminā ovādena ovadito saṁvegamāpādī”ti.

Evaṁ vutte, aññataro bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

“kiṁ nu kho, bhante, kaṭuviyaṁ?

Ko āmagandho?

Kā makkhikā”ti?

“Abhijjhā kho, bhikkhu, kaṭuviyaṁ;

byāpādo āmagandho;

pāpakā akusalā vitakkā makkhikā.

Taṁ vata, bhikkhu, kaṭuviyakataṁ attānaṁ āmagandhena avassutaṁ makkhikā nānupatissanti nānvāssavissantīti, netaṁ ṭhānaṁ vijjatīti.

Aguttaṁ cakkhusotasmiṁ,

indriyesu asaṁvutaṁ;

Makkhikānupatissanti,

saṅkappā rāganissitā.

Kaṭuviyakato bhikkhu,

āmagandhe avassuto;

Ārakā hoti nibbānā,

vighātasseva bhāgavā.

Gāme vā yadi vāraññe,

aladdhā samathamattano;

Pareti bālo dummedho,

makkhikāhi purakkhato.

Ye ca sīlena sampannā,

paññāyūpasameratā;

Upasantā sukhaṁ senti,

nāsayitvāna makkhikā”ti.

Chaṭṭhaṁ.