Mātāputtasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

Tena kho pana samayena sāvatthiyaṁ ubho mātāputtā vassāvāsaṁ upagamiṁsu—

bhikkhu ca bhikkhunī ca.

Te aññamaññassa abhiṇhaṁ dassanakāmā ahesuṁ.

Mātāpi puttassa abhiṇhaṁ dassanakāmā ahosi;

puttopi mātaraṁ abhiṇhaṁ dassanakāmo ahosi.

Tesaṁ abhiṇhaṁ dassanā saṁsaggo ahosi.

Saṁsagge sati vissāso ahosi.

Vissāse sati otāro ahosi.

Te otiṇṇacittā sikkhaṁ apaccakkhāya dubbalyaṁ anāvikatvā methunaṁ dhammaṁ paṭiseviṁsu.

Atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ:

“idha, bhante, sāvatthiyaṁ ubho mātāputtā vassāvāsaṁ upagamiṁsu—

bhikkhu ca bhikkhunī ca, te aññamaññassa abhiṇhaṁ dassanakāmā ahesuṁ, mātāpi puttassa abhiṇhaṁ dassanakāmā ahosi, puttopi mātaraṁ abhiṇhaṁ dassanakāmo ahosi.

Tesaṁ abhiṇhaṁ dassanā saṁsaggo ahosi, saṁsagge sati vissāso ahosi, vissāse sati otāro ahosi, te otiṇṇacittā sikkhaṁ apaccakkhāya dubbalyaṁ anāvikatvā methunaṁ dhammaṁ paṭiseviṁsū”ti.

“Kiṁ nu so, bhikkhave, moghapuriso maññati:

‘na mātā putte sārajjati, putto vā pana mātarī’ti?

Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekarūpampi samanupassāmi evaṁ rajanīyaṁ evaṁ kamanīyaṁ evaṁ madanīyaṁ evaṁ bandhanīyaṁ evaṁ mucchanīyaṁ evaṁ antarāyakaraṁ anuttarassa yogakkhemassa adhigamāya yathayidaṁ, bhikkhave, itthirūpaṁ.

Itthirūpe, bhikkhave, sattā rattā giddhā gathitā mucchitā ajjhosannā.

Te dīgharattaṁ socanti itthirūpavasānugā.

Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekasaddampi … ekagandhampi … ekarasampi … ekaphoṭṭhabbampi samanupassāmi evaṁ rajanīyaṁ evaṁ kamanīyaṁ evaṁ madanīyaṁ evaṁ bandhanīyaṁ evaṁ mucchanīyaṁ evaṁ antarāyakaraṁ anuttarassa yogakkhemassa adhigamāya yathayidaṁ, bhikkhave, itthiphoṭṭhabbaṁ.

Itthiphoṭṭhabbe, bhikkhave, sattā rattā giddhā gathitā mucchitā ajjhosannā.

Te dīgharattaṁ socanti itthiphoṭṭhabbavasānugā.

Itthī, bhikkhave, gacchantīpi purisassa cittaṁ pariyādāya tiṭṭhati;

ṭhitāpi …pe… nisinnāpi … sayānāpi … hasantīpi … bhaṇantīpi … gāyantīpi … rodantīpi … ugghātitāpi … matāpi purisassa cittaṁ pariyādāya tiṭṭhati.

Yañhi taṁ, bhikkhave, sammā vadamāno vadeyya:

‘samantapāso mārassā’ti mātugāmaṁyeva sammā vadamāno vadeyya:

‘samantapāso mārassā’ti.

Sallape asihatthena,

pisācenāpi sallape;

Āsīvisampi āsīde,

yena daṭṭho na jīvati;

Na tveva eko ekāya,

mātugāmena sallape.

Muṭṭhassatiṁ tā bandhanti,

pekkhitena sitena ca;

Athopi dunnivatthena,

mañjunā bhaṇitena ca;

Neso jano svāsīsado,

api ugghātito mato.

Pañca kāmaguṇā ete,

itthirūpasmiṁ dissare;

Rūpā saddā rasā gandhā,

phoṭṭhabbā ca manoramā.

Tesaṁ kāmoghavūḷhānaṁ,

kāme aparijānataṁ;

Kālaṁ gati bhavābhavaṁ,

saṁsārasmiṁ purakkhatā.

Ye ca kāme pariññāya,

caranti akutobhayā;

Te ve pāraṅgatā loke,

ye pattā āsavakkhayan”ti.

Pañcamaṁ.