Nekkhammapāramī 4

“Punāparaṁ yadā homi,

kāsīnaṁ puravaruttame;

Bhaginī ca bhātaro satta,

nibbattā sotthiye kule.

Etesaṁ pubbajo āsiṁ,

hirīsukkamupāgato;

Bhavaṁ disvāna bhayato,

nekkhammābhirato ahaṁ.

Mātāpitūhi pahitā,

sahāyā ekamānasā;

Kāmehi maṁ nimantenti,

‘kulavaṁsaṁ dharehi’ti.

Yaṁ tesaṁ vacanaṁ vuttaṁ,

gihīdhamme sukhāvahaṁ;

Taṁ me ahosi kaṭhinaṁ,

tattaphālasamaṁ viya.

Te maṁ tadā ukkhipantaṁ,

pucchiṁsu patthitaṁ mama;

‘Kiṁ tvaṁ patthayase samma,

yadi kāme na bhuñjasi’.

Tesāhaṁ evamavacaṁ,

atthakāmo hitesinaṁ;

‘Nāhaṁ patthemi gihībhāvaṁ,

nekkhammābhirato ahaṁ’.

Te mayhaṁ vacanaṁ sutvā,

pitu mātu ca sāvayuṁ;

Mātāpitā evamāhu,

‘sabbeva pabbajāma bho’.

Ubho mātāpitā mayhaṁ,

bhaginī ca satta bhātaro;

Amitadhanaṁ chaḍḍayitvā,

pāvisimhā mahāvanan”ti.

Bhisacariyaṁ catutthaṁ.