Saccapāramī 3

“Punāparaṁ yadā homi,

magadhe vaṭṭapotako;

Ajātapakkho taruṇo,

maṁsapesi kulāvake.

Mukhatuṇḍakenāharitvā,

mātā posayatī mamaṁ;

Tassā phassena jīvāmi,

natthi me kāyikaṁ balaṁ.

Saṁvacchare gimhasamaye,

davaḍāho padippati;

Upagacchati amhākaṁ,

pāvako kaṇhavattanī.

Dhamadhamāiti evaṁ,

saddāyanto mahāsikhī;

Anupubbena jhāpento,

aggi mamamupāgami.

Aggivegabhayātītā,

tasitā mātāpitā mama;

Kulāvake maṁ chaḍḍetvā,

attānaṁ parimocayuṁ.

Pāde pakkhe pajahāmi,

natthi me kāyikaṁ balaṁ;

Sohaṁ agatiko tattha,

evaṁ cintesahaṁ tadā.

‘Yesāhaṁ upadhāveyyaṁ,

bhīto tasitavedhito;

Te maṁ ohāya pakkantā,

kathaṁ me ajja kātave.

Atthi loke sīlaguṇo,

saccaṁ soceyyanuddayā;

Tena saccena kāhāmi,

saccakiriyamuttamaṁ.

Āvejjetvā dhammabalaṁ,

saritvā pubbake jine;

Saccabalamavassāya,

saccakiriyamakāsahaṁ.

Santi pakkhā apatanā,

santi pādā avañcanā;

Mātāpitā ca nikkhantā,

jātaveda paṭikkama’.

Sahasacce kate mayhaṁ,

Mahāpajjalito sikhī;

Vajjesi soḷasakarīsāni,

Udakaṁ patvā yathā sikhī;

Saccena me samo natthi,

Esā me saccapāramī”ti.

Vaṭṭapotakacariyaṁ navamaṁ.