Dānapāramī 8

“Ariṭṭhasavhaye nagare,

sivināmāsi khattiyo;

Nisajja pāsādavare,

evaṁ cintesahaṁ tadā.

‘Yaṁ kiñci mānusaṁ dānaṁ,

adinnaṁ me na vijjati;

Yopi yāceyya maṁ cakkhuṁ,

dadeyyaṁ avikampito’.

Mama saṅkappamaññāya,

sakko devānamissaro;

Nisinno devaparisāya,

idaṁ vacanamabravi.

‘Nisajja pāsādavare,

sivirājā mahiddhiko;

Cintento vividhaṁ dānaṁ,

adeyyaṁ so na passati.

Tathaṁ nu vitathaṁ netaṁ,

handa vīmaṁsayāmi taṁ;

Muhuttaṁ āgameyyātha,

yāva jānāmi taṁ manaṁ’.

Pavedhamāno palitasiro,

Valigatto jarāturo;

Andhavaṇṇova hutvāna,

Rājānaṁ upasaṅkami.

So tadā paggahetvāna,

vāmaṁ dakkhiṇabāhu ca;

Sirasmiṁ añjaliṁ katvā,

idaṁ vacanamabravi.

‘Yācāmi taṁ mahārāja,

dhammika raṭṭhavaḍḍhana;

Tava dānaratā kitti,

uggatā devamānuse.

Ubhopi nettā nayanā,

andhā upahatā mama;

Ekaṁ me nayanaṁ dehi,

tvampi ekena yāpaya’.

Tassāhaṁ vacanaṁ sutvā,

haṭṭho saṁviggamānaso;

Katañjalī vedajāto,

idaṁ vacanamabraviṁ.

‘Idānāhaṁ cintayitvāna,

pāsādato idhāgato;

Tvaṁ mama cittamaññāya,

nettaṁ yācitumāgato.

Aho me mānasaṁ siddhaṁ,

saṅkappo paripūrito;

Adinnapubbaṁ dānavaraṁ,

ajja dassāmi yācake.

Ehi sivaka uṭṭhehi,

mā dandhayi mā pavedhayi;

Ubhopi nayanaṁ dehi,

uppāṭetvā vaṇibbake’.

Tato so codito mayhaṁ,

sivako vacanaṁ karo;

Uddharitvāna pādāsi,

tālamiñjaṁva yācake.

Dadamānassa dentassa,

dinnadānassa me sato;

Cittassa aññathā natthi,

bodhiyāyeva kāraṇā.

Na me dessā ubho cakkhū,

attā na me na dessiyo;

Sabbaññutaṁ piyaṁ mayhaṁ,

tasmā cakkhuṁ adāsahan”ti.

Sivirājacariyaṁ aṭṭhamaṁ.