Tatiyavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Tisso imā, bhikkhave, nissaraṇiyā dhātuyo.

Katamā tisso?

Kāmānametaṁ nissaraṇaṁ yadidaṁ nekkhammaṁ, rūpānametaṁ nissaraṇaṁ yadidaṁ āruppaṁ, yaṁ kho pana kiñci bhūtaṁ saṅkhataṁ paṭiccasamuppannaṁ nirodho tassa nissaraṇaṁ—

imā kho, bhikkhave, tisso nissaraṇiyā dhātuyo”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Kāmanissaraṇaṁ ñatvā,

rūpānañca atikkamaṁ;

Sabbasaṅkhārasamathaṁ,

phusaṁ ātāpi sabbadā.

Sa ve sammaddaso bhikkhu,

yato tattha vimuccati;

Abhiññāvosito santo,

sa ve yogātigo munī”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Tatiyaṁ.