Paṭhamavagga

“Dandhā mayhaṁ gatī āsi,

paribhūto pure ahaṁ;

Bhātā ca maṁ paṇāmesi,

‘gaccha dāni tuvaṁ gharaṁ’.

Sohaṁ paṇāmito santo,

saṅghārāmassa koṭṭhake;

Dummano tattha aṭṭhāsiṁ,

sāsanasmiṁ apekkhavā.

Bhagavā tattha āgacchi,

sīsaṁ mayhaṁ parāmasi;

Bāhāya maṁ gahetvāna,

saṅghārāmaṁ pavesayi.

Anukampāya me satthā,

pādāsi pādapuñchaniṁ;

‘Etaṁ suddhaṁ adhiṭṭhehi,

ekamantaṁ svadhiṭṭhitaṁ’.

Tassāhaṁ vacanaṁ sutvā,

vihāsiṁ sāsane rato;

Samādhiṁ paṭipādesiṁ,

uttamatthassa pattiyā.

Pubbenivāsaṁ jānāmi,

dibbacakkhu visodhitaṁ;

Tisso vijjā anuppattā,

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Sahassakkhattumattānaṁ,

nimminitvāna panthako;

Nisīdambavane ramme,

yāva kālappavedanā.

Tato me satthā pāhesi,

dūtaṁ kālappavedakaṁ;

Paveditamhi kālamhi,

vehāsādupasaṅkamiṁ.

Vanditvā satthuno pāde,

ekamantaṁ nisīdahaṁ;

Nisinnaṁ maṁ viditvāna,

atha satthā paṭiggahi.

Āyāgo sabbalokassa,

āhutīnaṁ paṭiggaho;

Puññakkhettaṁ manussānaṁ,

paṭiggaṇhittha dakkhiṇan”ti.

… Cūḷapanthako thero ….