Paṭhamavagga

“Vivittaṁ appanigghosaṁ,

vāḷamiganisevitaṁ;

Seve senāsanaṁ bhikkhu,

paṭisallānakāraṇā.

Saṅkārapuñjā āhatvā,

susānā rathiyāhi ca;

Tato saṅghāṭikaṁ katvā,

lūkhaṁ dhāreyya cīvaraṁ.

Nīcaṁ manaṁ karitvāna,

sapadānaṁ kulā kulaṁ;

Piṇḍikāya care bhikkhu,

guttadvāro susaṁvuto.

Lūkhenapi vā santusse,

nāññaṁ patthe rasaṁ bahuṁ;

Rasesu anugiddhassa,

jhāne na ramatī mano.

Appiccho ceva santuṭṭho,

pavivitto vase muni;

Asaṁsaṭṭho gahaṭṭhehi,

anāgārehi cūbhayaṁ.

Yathā jaḷo va mūgo va,

attānaṁ dassaye tathā;

Nātivelaṁ sambhāseyya,

saṅghamajjhamhi paṇḍito.

Na so upavade kañci,

upaghātaṁ vivajjaye;

Saṁvuto pātimokkhasmiṁ,

mattaññū cassa bhojane.

Suggahītanimittassa,

cittassuppādakovido;

Samathaṁ anuyuñjeyya,

kālena ca vipassanaṁ.

Vīriyasātaccasampanno,

yuttayogo sadā siyā;

Na ca appatvā dukkhantaṁ,

vissāsaṁ eyya paṇḍito.

Evaṁ viharamānassa,

suddhikāmassa bhikkhuno;

Khīyanti āsavā sabbe,

nibbutiñcādhigacchatī”ti.

… Upaseno vaṅgantaputto thero ….