Paṭhamavagga

“Manussabhūtaṁ sambuddhaṁ,

Attadantaṁ samāhitaṁ;

Iriyamānaṁ brahmapathe,

Cittassūpasame rataṁ.

Yaṁ manussā namassanti,

sabbadhammāna pāraguṁ;

Devāpi taṁ namassanti,

iti me arahato sutaṁ.

Sabbasaṁyojanātītaṁ,

vanā nibbanamāgataṁ;

Kāmehi nekkhammarataṁ,

muttaṁ selāva kañcanaṁ.

Sa ve accaruci nāgo,

himavāvaññe siluccaye;

Sabbesaṁ nāganāmānaṁ,

saccanāmo anuttaro.

Nāgaṁ vo kittayissāmi,

na hi āguṁ karoti so;

Soraccaṁ avihiṁsā ca,

pādā nāgassa te duve.

Sati ca sampajaññañca,

caraṇā nāgassa tepare;

Saddhāhattho mahānāgo,

upekkhāsetadantavā.

Sati gīvā siro paññā,

vīmaṁsā dhammacintanā;

Dhammakucchisamāvāso,

viveko tassa vāladhi.

So jhāyī assāsarato,

ajjhattaṁ susamāhito;

Gacchaṁ samāhito nāgo,

ṭhito nāgo samāhito.

Sayaṁ samāhito nāgo,

nisinnopi samāhito;

Sabbattha saṁvuto nāgo,

esā nāgassa sampadā.

Bhuñjati anavajjāni,

sāvajjāni na bhuñjati;

Ghāsamacchādanaṁ laddhā,

sannidhiṁ parivajjayaṁ.

Saṁyojanaṁ aṇuṁ thūlaṁ,

sabbaṁ chetvāna bandhanaṁ;

Yena yeneva gacchati,

anapekkhova gacchati.

Yathāpi udake jātaṁ,

puṇḍarīkaṁ pavaḍḍhati;

Nopalippati toyena,

sucigandhaṁ manoramaṁ.

Tatheva ca loke jāto,

buddho loke viharati;

Nopalippati lokena,

toyena padumaṁ yathā.

Mahāgini pajjalito,

anāhāropasammati;

Aṅgāresu ca santesu,

nibbutoti pavuccati.

Atthassāyaṁ viññāpanī,

upamā viññūhi desitā;

Viññissanti mahānāgā,

nāgaṁ nāgena desitaṁ.

Vītarāgo vītadoso,

Vītamoho anāsavo;

Sarīraṁ vijahaṁ nāgo,

Parinibbissatyanāsavo”ti.

… Udāyī thero …

Soḷasakanipāto niṭṭhito.

Tatruddānaṁ

Koṇḍañño ca udāyī ca,

therā dve te mahiddhikā;

Soḷasamhi nipātamhi,

gāthāyo dve ca tiṁsa cāti.