Sundarītherīgāthā

“Petāni bhoti puttāni,

khādamānā tuvaṁ pure;

Tuvaṁ divā ca ratto ca,

atīva paritappasi.

Sājja sabbāni khāditvā,

sataputtāni brāhmaṇī;

Vāseṭṭhi kena vaṇṇena,

na bāḷhaṁ paritappasi”.

“Bahūni puttasatāni,

ñātisaṅghasatāni ca;

Khāditāni atītaṁse,

mama tuyhañca brāhmaṇa.

Sāhaṁ nissaraṇaṁ ñatvā,

jātiyā maraṇassa ca;

Na socāmi na rodāmi,

na cāpi paritappayiṁ”.

“Abbhutaṁ vata vāseṭṭhi,

vācaṁ bhāsasi edisiṁ;

Kassa tvaṁ dhammamaññāya,

giraṁ bhāsasi edisiṁ”.

“Esa brāhmaṇa sambuddho,

nagaraṁ mithilaṁ pati;

Sabbadukkhappahānāya,

dhammaṁ desesi pāṇinaṁ.

Tassa brahme arahato,

dhammaṁ sutvā nirūpadhiṁ;

Tattha viññātasaddhammā,

puttasokaṁ byapānudiṁ”.

“So ahampi gamissāmi,

nagaraṁ mithilaṁ pati;

Appeva maṁ so bhagavā,

sabbadukkhā pamocaye”.

Addasa brāhmaṇo buddhaṁ,

vippamuttaṁ nirūpadhiṁ;

Svassa dhammamadesesi,

muni dukkhassa pāragū.

Dukkhaṁ dukkhasamuppādaṁ,

dukkhassa ca atikkamaṁ;

Ariyaṁ caṭṭhaṅgikaṁ maggaṁ,

dukkhūpasamagāminaṁ.

Tattha viññātasaddhammo,

pabbajjaṁ samarocayi;

Sujāto tīhi rattīhi,

tisso vijjā aphassayi.

“Ehi sārathi gacchāhi,

rathaṁ niyyādayāhimaṁ;

Ārogyaṁ brāhmaṇiṁ vajja,

‘pabbaji dāni brāhmaṇo;

Sujāto tīhi rattīhi,

tisso vijjā aphassayi’”.

Tato ca rathamādāya,

sahassañcāpi sārathi;

Ārogyaṁ brāhmaṇiṁvoca,

“pabbaji dāni brāhmaṇo;

Sujāto tīhi rattīhi,

tisso vijjā aphassayi”.

“Etañcāhaṁ assarathaṁ,

sahassañcāpi sārathi;

Tevijjaṁ brāhmaṇaṁ sutvā,

puṇṇapattaṁ dadāmi te”.

“Tuyheva hotvassaratho,

sahassañcāpi brāhmaṇi;

Ahampi pabbajissāmi,

varapaññassa santike”.

“Hatthī gavassaṁ maṇikuṇḍalañca,

Phītañcimaṁ gahavibhavaṁ pahāya;

Pitā pabbajito tuyhaṁ,

Bhuñja bhogāni sundarī;

Tuvaṁ dāyādikā kule”.

“Hatthī gavassaṁ maṇikuṇḍalañca,

Rammaṁ cimaṁ gahavibhavaṁ pahāya;

Pitā pabbajito mayhaṁ,

Puttasokena aṭṭito;

Ahampi pabbajissāmi,

Bhātusokena aṭṭitā”.

“So te ijjhatu saṅkappo,

yaṁ tvaṁ patthesi sundarī;

Uttiṭṭhapiṇḍo uñcho ca,

paṁsukūlañca cīvaraṁ;

Etāni abhisambhontī,

paraloke anāsavā”.

“Sikkhamānāya me ayye,

dibbacakkhu visodhitaṁ;

Pubbenivāsaṁ jānāmi,

yattha me vusitaṁ pure.

Tuvaṁ nissāya kalyāṇi,

theri saṅghassa sobhane;

Tisso vijjā anuppattā,

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Anujānāhi me ayye,

icche sāvatthi gantave;

Sīhanādaṁ nadissāmi,

buddhaseṭṭhassa santike”.

“Passa sundari satthāraṁ,

hemavaṇṇaṁ harittacaṁ;

Adantānaṁ dametāraṁ,

sambuddhamakutobhayaṁ”.

“Passa sundarimāyantiṁ,

vippamuttaṁ nirūpadhiṁ;

Vītarāgaṁ visaṁyuttaṁ,

katakiccamanāsavaṁ.

Bārāṇasito nikkhamma,

tava santikamāgatā;

Sāvikā te mahāvīra,

pāde vandati sundarī.

Tuvaṁ buddho tuvaṁ satthā,

tuyhaṁ dhītāmhi brāhmaṇa;

Orasā mukhato jātā,

katakiccā anāsavā”.

“Tassā te svāgataṁ bhadde,

tato te adurāgataṁ;

Evañhi dantā āyanti,

satthu pādāni vandikā;

Vītarāgā visaṁyuttā,

katakiccā anāsavā”.

… Sundarī therī ….